ย้อนรอย วันเกิดเคจัง....
ทำไมต้องวันเกิดเคจัง??? ไหนว่าบล๊อคเต้ะ (ไม่ใช่รึ?)

เอาเป็นว่า...เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า

วันที่สอง พฤษภาคม ปีเนี้ยแหละ - -"
วันนี้เป็นวันที่รวมพลพรรคไปร้านเคจังกัน เนื่องจากเรามารู้จักกันด้วยความบังเอิญ
ด้วยความหน้าด้านของไอ้เราเองที่ไปทักถามน้องๆเค้า เห็นน้องๆคุยกะคนขายตั๋วอยู่อ่ะนะ
ผ่านๆ เรื่องนั้นไว้ทีหลัง...รอเราต่อมความจำไหลย้อนกลับมาก่อน ค่อยอัปเพิ่ม

ก็ไปร้านเคจังกันนะคะ...แค่เนี้ยแหละ..(อ้าว กรรม จะเล่าทำไม)
วันนั้นมีสี่หน่อที่ไปกัน...น้องเอ น้องซี น้องพีหนึ่งน้องพีสอง(นามสมมุติ) ((จะสมมุติอีกทำไม?))
จริงๆไม่มีอะไรมากหรอก ไปกินราเมง แค่นั้นแหละ
แต่บังเอิญที่มันมีอะไรมากกว่านั้น...
เพราะเราเพิ่งไปร้านกะฝ้ายซังเมื่อสองวันก่อนเอง
ซึ่งก่อนกลับ คุณแม่เค้าถามว่า "พรุ่งนี้ไปดูคอนมั๊ย?" (หมายถึงวันที่สามสิบ)
ไอ้เราไม่ได้ตอบ ฝ้ายชี้มาทางเรา ว่าเพื่อนไปฮับ...แม่ก็เลยบอก แม่ก็ไปแหละ
วันสุดท้ายแล้ว...เนี่ย กลัวไปไม่ถูก เพราะแม่ไม่เคยไปเซนไดเหมือนกัน - -"
((เอิ่มมม หนูก็ไม่เคยไปค่ะแม่))
แล้วทีนี้ ฝ้ายกลับเข้ามาถามแม่ใหม่ หลังจากเดินออกร้านไปแล้ว
ว่า วันที่หนึ่งร้านเปิดมั๊ย (วันเกิดเคจังอ่ะนะ) แม่บอกว่าร้านปิดค่า
สรุปก็คือ...เราเลยมากันวันที่สองไง (นี่ย้อนเรอะเนี่ย???)

พอไปถึง สั่งกันเสร็จ กินกันเรียบ....
นั่งรอย่อยแป้บนึง คุยกันไปคุยกันมา...
คนที่ตื่นตาตื่นใจที่สุดคงจะเป็นน้อง พีหนึ่ง (คนนี้เค้าเมนเคจัง)
พูดไม่ขาดปาก...ว่าแม่เหมือน แม่เหมือน...ต้องบอกว่า "เหมือนแม่"มากกว่านะจ๊ะ
จนถึงเวลาอัญเชิญตัวเองออกจากร้านแล้ว เพราะน้องๆแกจะกลับบ้านกันไม่ได้
รถไฟไปบ้านน้องเค้าจะหมดแล้วนั่นเอง .ส่วนเราเหรอ ยังไงก็กลับได้เค่อะ - -"
เกือบๆสี่ทุ่มครึ่งแล้วแหละตอนนั้น สี่ทุ่มสิบห้า ยี่สิบได้...ก็เรียกมาเก็บตังค์
เก็บเสร็จเรียบร้อย ทั้งตังค์ ทั้งโต้ะแล้วนะ...เรากำลังลุกขึ้นสะพายกระเป๋า....
น้องพีหนึ่ง บอกว่า พี่ๆเนี่ย แม่ทำมือเงี้ยๆ บอกให้รอ เค้าจะคุยกะพี่รึเปล่า??
((เอ๋...เราก็งง คุยอะไรหว่า...แม่คุยไปหมดแล้วนี่นา เลยบอกน้องว่า แม่เค้าบ้ายบายรึเปล่า เหอๆๆ))
น้องก็ว่า...ไม่นะๆ ทำแบบนี้ๆ (ทำท่าประกอบ) ไอ้เราหันไป เจ้อะเข้าพอดี เออจริงด้วย
แม่บอกให้นั่งลงก่อนๆ (แม่กำลังกินข้าวอ่ะ) แง้ว น่าสงสาร ไม่มีเวลาจะกินดีดีเล้ย - -
ก็เออ นั่งก่อนๆ....
แล้วแป้บนึง..แม่ก็ออกมา....
ตอนเดินมา แม่เอาไส้เกี๊ยวซ่ามาใส่ตู้อ่ะนะ แต่ก็หยุดที่โต้ะแล้วก้มมากระซิบบอก
"รอแป้บนะ...กำลังมาแล้ว"
ไงล่ะ...สามหน่อที่เหลือ...หันมาถามเป็นเสียงเดียวกัน "พี่............แม่ว่าไรเหรอ? "
เราก็บอกว่า...แม่บอกว่ากำลังมา รอแป้บ
เหอะๆๆๆ คนที่ออกอาการที่สุดคงไม่พ้นน้องพีหนึ่งนะเคอะ ฮ่ะๆๆๆๆ
ไม่ต้องบอกก็รู้ ว่าใครกำลังจะมา....
แล้วแม่ก็ไปโทรศัพท์ที่หน้าร้าน แล้วกลับมาบอกว่า
"อีกยี่สิบนาที รอได้มั๊ย ยังมีรถไฟกันอยู่มั๊ย?"
ตั้งยี่สิบนาทีแน่ะ ...รถไฟก็ใกล้จะหมดแล้วล่ะนั่น
เราหยิ่งกัน...เราเลยไม่รอ
.....อุโซ่เน่.....
คือ....คิดเหรอว่าจะไม่รอ (ใช่มั๊ย???)

รอ
รอแล้ว
รอเล่า.....

รอจนโต้ะอื่นมองแล้ว ว่าทำไมมันไม่ไปสักที โต้ะมีแต่แก้วชาอ่ะคิดดู

คือไม่สั่งแล้วไงอย่างอื่น มันอิ่มจนจะนอนคาโต้ะอยู่แล้ว
ก็นั่งตุ้มๆต่อมไป (ได้ข่าวว่ามีคนเดียวแหละที่นั่งใจเต้นไปนั่นง่ะ เหอๆ)
เรากะน้องอาร์ตก็แซวไป...โหย เครียดไร ทำใจดีดีไว้ แค่เคจังเอง

เหอะๆๆ กราบขออภัยแฟนๆ...เราแค่ล้อเล่นกันนะขอร้าบบบ

ก็ขำๆกันไป...
จนมีบุคคลนิรนามคนหนึ่งโผล่เข้ามา..พร้อมกับเสียงลุงที่เคาท์เตอร์
"โอ้ววว โอเมเดโต้ววววววววววววววววว"

ฮ่ะๆๆ เกิดไรขึ้นต่อไปจากนี้???

คุณคนนั้นค่ะ...น้องพีหนึ่งของเรา...อิมะช๊อคกุมี ไปเรียบร้อย โรงเรียนโคยาม่า
ไอ้เราก็ขำๆ ใจเย็นๆๆๆ ทำใจดีดี เห็นมั๊ยมาแล้วๆ
แล้วก็เหลือบไปเห็นอีกคนตามเข้ามา แถมมารยาทดี โค้งให้ตั้งกะหน้าประตูแน่ะ
ใครเอ่ย....ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก.......ชิเงะคร่าาาา (น้องน่ารักมากกกกก)

มีสี่ ตะกี้ช๊อคไปหนึ่ง...
แต่ดันโผล่มาอีกหนึ่ง....ช็อคทีเดียวสี่มันเลยทีนี้ แอบอึ้งๆ น้องมาได้ไง....วะ!!!

หายใจทั่วท้องยังไม่ทันได้อ้าปากพูดอะไรกันเลยง่ะ
มีเสียงโผล่มาจากประตู ยังกะคนหนีหมาบ้ามายังงั้นเลย
แม่ง.....แหกปากดังชิบ (แอบด่าในใจ ใครมาตะโกนหน้าร้านวะ)
สงสัยว่าต้องแฟนเคจังที่ตามๆมาแน่เลย....เสียงดังชิบ
เงยหน้าขึ้น....สายตาปะทะเข้ากับแฟนเคจังคนนึงล่ะ
แง่มมมมมมมมมมม ถือพัดมาด้วยนะเว้ย ตั้งสองอัน
เดินเข้ามาเลย มั่นใจมาก เย้วๆๆๆๆ

อ้ากกกกกกกกกกกกก
อิฉิมอยากจะตะโกนแข่งกับมันเหลือเกิน
แต่พูดไม่ออก...ตาค้าง ปากค้าง...
ไอ้แฟนๆที่เราคิด....เอ่อ....มันชื่อ "เทโกชิ"

ไม่ผิดๆ.....เทโกชิ ยูยะ เนี่ยแหละ

โฮๆๆๆ เราแทบจะร้องไห้คาโต้ะ....
บอกอาร์ตให้หันไปดู...อาร์ตหันแล้วก็แบบหันกลับมาขวับ
แบบว่า....พี่ฉิม....นี่มันจริงเหรอ????

เอ่อ....กลายเป็นว่าไอ้สองตัวที่บอกน้องพีหนึ่งให้ใจเย็นเนี่ยแหละตัวดี
ไปแล้ว...
สติสตังหลุดไปกับเด็กผู้ชายแล้ว งื่มมมม

น้องน่ารักมากกกกกกกกกกกกก
สรุปวันนั้น เคจัง พระเอกของงาน โดนเราลืมไปแล้ว
แถมน้องเต้ะนั่งตรงข้ามกับเรา...(จริงๆคือตรงข้ามเคจัง แต่เราอยู่โต้ะหลังไง)
ก็คือ....นั่งด่าพระเอก..._ _"" เคจัง อย่าขยับตัวดิ(วะ) บังน้อง เหอะๆๆ

แต่...
น้องคะ หิวตายมาจากไหน???
น้องเล่นโซ้ยเอาๆ กินๆๆๆ ไม่หยุดหายใจหายคอบ้างเลยง่ะ
ภาพพจน์น้องง...เสียหายหลายแสนค่ะ _ _""
คือ....ไม่ได้ใส่ความ....
แต่ถ้าใครมาเห็นมันกินวันนั้น...เอ่อ...ขนาดเรายังอึ้ง....แดก _ _
ใช้กินไม่ได้จริงๆนะ ต้องบอกว่า "โซ้ย" "ซัด" "ยัด" หรือ "แดก" _ _""
ส่วนน้องเงะเหรอ....คุณชายยังอาย...น้องกินเรียบร้อยมาก งื่มมม ให้ตายสิ
ภาพพจน์เด็กเรา เสียหายๆ (ภาพพจน์ที่สร้างขึ้น...เคะที่น่ารัก....หายไปในชั่วพริบตา)
แต่ถึงงั้นเราก็ยังนั่งมองน้องแกรับประทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย
ถึงขั้น ยกชามราเมงซด (แค่เรากินเส้นหมดเราก็อิ่มจะแย่แล้วนะ _ _)

แล้วก็ได้คุยกะเคจังนิดหน่อย....จริงๆ เรื่องรูป แต่ตาอ่ะ มองคนโน้น...คนที่กินอยู่ _ _"
น้องแพรเค้าเอารูปให้พร้อมกะของขวัญไง....ก็เลยบอกว่าเนี่ย รูปตอนไปไทยนะ
เค้าก็แบบ... "เหๆๆๆๆ เค้าเหรอเนี่ย ทำไมเด็กจัง"
(ไม่เด็กได้ไงล่ะ...สี่ห้าปีแล้วเน่เคจางงงง) _ _"
แล้วไม่พอ...ฮียังเหลือบเห็นชัตเตอร์ริมๆรูป.... "เฮ้ย นี่ชิเงะนี่"
น้องเงะยังไม่เห็นรูปนะ...แต่น้องหันมามอง....แล้วเลยมองที่โต้ะ...แล้วก้มหัวให้
เอ่อ...น้อง ถ้าเห็นรูปจะยังก้มหัวให้มั๊ย?? ขอบๆรูป แถมยังเป็นด้านหลังอีก งื่มมม
พอเคจังเอารูป (ตอนไปไทย) ที่น้องแพร์ให้ไปที่โต้ะอ่ะ
คือเคจังเค้าจะเอาให้เงะดูอ่ะนะ
แต่ไอ้ที่ตะกี้สนแต่เกี๊ยวซ่า...ปล่อยตะเกียบ คว้ารูปเชียว
"โฮ่ะ...เคจัง....ยาไบ้"
เหอะๆๆๆๆ ปากน้องมันแผล่บเชียว มันน่านัก.....งื่มม
..............น่าเข้าไปเช็ดปากให้ โฮ่ะๆๆๆๆ
(((อย่าคิดลึกน้า...น้องเค้าแค่กินเกี๊ยวซ่า)))


สักพักกินเสร็จ แม่ก็ออกมานั่งคุยด้วย
แม่เรียกเงะ...."คาโต้คุง"
แต่น้อง....แม่เรียก "เทโกะจัง"

อ้ากกก โหยหวน(ในใจ) น่าร้ากกกกกกก งื้ดดด

สรุป วันนั้นเราก็อิ่มหนำ อิ่มอกอิ่มใจ....โอ่ย ตกรถไฟกรูก็ไม่สนไรเทือกนี้
แล้วก็กลับกัน หลังจากพวกนั้นกลับแล้วอ่ะนะ
ก็ไปขอบคุณแม่....ไม่ขอบคุณได้ไง(วะ) บอกให้รอเนี่ย งื่มมม
แต่เราก็ทำเรื่องไม่ดีกะแม่...แม่ หนูขอโทษ ที่ดันเมนน้องคนนั้น
แม่คงแบบ กรูไม่น่าให้มันรอเลย...นึกว่าเมนลูกตู _ _"


แต่ก็นะ วันนั้น....สุดๆไปแล้วอ่ะ
ไม่คิดจะได้เจอก็ดันเจอ...แบบเต็มๆด้วย
วันคอนเราทำป่วงๆไว้เยอะ...อาจจะคุ้นหน้าเราเล็กน้อย _ _"
อิที่ถือพัดมันประมาณห้าหกอัน...ยืนกระโดดๆอยู่หน้าสุด...กับพยาบาลสี่คน
แม่ง...พวกพยาบาลสาวนั่น...เด่นชิบหาย ดอกแดงติดหราเชียว _ _"
น้องมันก็มองๆนะ ตอนกิน...แบบไอ้พวกนี้นี่
อย่ามาแย่งกรูกินนะ (เหอะๆๆๆ _ _) ((อ้าว ห่วงกิน))

งื่มมมมม

วันเกิดเคจัง...เป็นวันที่ดีจริงๆเลยน้า




ว่าแต่...อีกเมื่อไหร่...เราจะได้เจอน้องอีก




อยากเจอจัง

抱きしめたい～